جز خودشون، ما هم خبر داریم؛ هیچّی نیستن.
انگار که کارگردان هزارتا ایدهی خنده دار عالی، و یکی دو ایدهی غمناک خوب داشته، و حس کرده یکی ممکن هست همین روزها بسازتشان، پس تصمیم گرفته چه بهتر که خودش کار را تمام کند. حالا هرچقدر هم سرسری. این وسط تماشاچیِ بیچاره باید حسرتِ فیلمی را بخورد که میشد ساخت. انگار که بازی را از لانتیموس باخته، بعد لجش گرفته و همچین چیزی تحویل ملت داده. شاید هم من حالم خوش نبود موقع دیدن فیلم.